Gezondheid Watchers 'News and Views

Bio-identieke hormonen onderzoek toont Hart voordelen

door Kenna Stephenson MD op 17/11/09 om 17:06

Interview met KENNA Stephenson, MD

Dr Kenna Stephenson het eerste jaar de resultaten van haar CHOIICE (Bereide bio-identieke hormonen: Immune, inflammatoire en cardiovasculaire Biomarker Effects) gepresenteerd onderzoek van de American Heart Association Scientific Sessions. Dr Stephenson deed haar onderzoek onder auspiciën van de Universiteit van Texas Health Science Center. Ze heeft een indrukwekkende academische carrière die klinisch onderzoek en professionele publicaties over de gezondheid van vrouwen, cardiovasculaire farmacologie, veroudering, preventie en holistische geneeskunde omvat. Ze is een Fellow van de American Academy of Family Physicians, en is gecertificeerd boord in Family Medicine. Ze verschijnt als de gezondheid van deskundige voor de lokale CBS televisie affiliate, KYTX, in Eye voor gezondheids-en is een veelgevraagd spreker op het gebied van natuurlijke hormonen in de klinische praktijk. Stephenson is momenteel een hoogleraar huisartsgeneeskunde aan de Universiteit van Texas Health Science Center in Tyler, Texas.

Het volgende is een interview gedaan door Virginia Hopkins voor vrouwen in Balans met Dr Kenna Stephenson over haar onderzoek met bio-identieke hormonen en hun effecten op de gezondheid van het hart, en wordt hier gepubliceerd met toestemming van de vrouw in Balans.

WIB: Rekening houden met een studie als het gaat om een enorme inzet van tijd, energie en fondsenwerving. Wat inspireerde je om deze taak op zich?

KS: Ik begon verergerd [bio-identieke] hormonen in de klinische praktijk ongeveer tien jaar geleden en merkte op een vaak dramatische voordeel en zeer weinig bijwerkingen of problemen. Ik was niet helemaal comfortabel voorschrijven van hen vanwege het gebrek aan klinische studies, vooral op lange termijn, met speciaal samengestelde hormonen. Ik wilde goed te maken dat het tekort in de VS onderzoeksliteratuur in een prospectieve, 36 maanden, op lange termijn studie om op klinische uitkomsten te kijken met de samengestelde hormonen en mate van schadelijkheid.

Ik was echt onder impuls na de Women's Health Initiative [WHI] wanneer alle hormonen even werden veroordeeld. Mijn denken in te kijken naar de klinische literatuur, epidemiologische studies en experimentele studies is dat de hormonen zijn niet allemaal gelijk als het gaat om de farmacologie en fysiologie, en dat er duidelijke verschillen met de samengestelde hormonen. Dat die nodig is om verder in plaats van worden onderzocht gewoon zeggen, "Hormonen zijn gevaarlijk, hormonen zijn slecht, we kunnen ze niet gebruiken meer, we hebben om te kijken naar niet-hormonale therapieën voor hormoon-gerelateerde symptomen."

We zijn begonnen met het werven voor de CHOIICE studie in 2005. De tweede arm van de WHI, de Premarin alleen-studie werd in 2004 stopgezet. Ik denk dat de timing was goed in dat er vrouwen na off hormonen voor een tijdje als gevolg van de op angst gebaseerde knie jerk reactie door veel artsen en patiënten, en toch vrouwen te lijden hadden en op zoek naar hulp.

WIB: Wat waren de criteria voor de vrouwen die de studie? Heeft u kiezen vrouwen die lijden aan specifieke symptomen van de menopauze?

KS: We hebben niet op zoek naar vrouwen die hadden symptomen van de menopauze. We hebben gekeken naar vrouwen die overgangsklachten en postmenopauzale, in de leeftijd tussen 30 en 70, en die vrij waren van een ernstige chronische ziekten. Ze konden niet op een statine of andere cholesterolverlagende medicijnen, zij niet zou kunnen worden op een COX-2 remmer, konden ze niet op elke hormonen, en moest vrij van kanker zijn voor vijf jaar. Dat zijn de inclusie / uitsluiting criteria. We filmden hun symptomen bij aanvang en op de follow-up. Er waren een paar vrouwen die niet over hormoon-gerelateerde symptomen, want dat was niet een inclusie-criteria, maar een deel van onze hypothese is dat als vrouwen hebben uitgeput niveaus van geslachtshormonen hormonen, en die niveaus zijn van vitaal belang om meerdere systemen in het lichaam, dan zou komen te hebben die niveaus hersteld. Misschien hebben ze niet het gevoel als het gaat om het hebben van een opvlieger of een nacht zweet, maar maakt het nadenken over zeggen, hart-en markers? Is het misschien behoove ze op een preventieve manier, op een proactieve manier, om hun hormonen geëvalueerd en vervolgens hersteld als ze tekort?

WIB: Hoeveel vrouwen in totaal zijn in de studie?

KS: Vijfenzeventig in de interventionele groep en 75 in de controlegroep. De controle groep bestaat uit vrouwen in de klinieken in onze fabriek die die een conventionele zorg. Ze zijn etnische en leeftijd gematchte controles. Die vrouwen krijgen, laten we zeggen, statines, antidepressiva, anxiolytica [medicijnen voor angst] en conventionele hormoontherapie van hun providers. Dit is een drie jaar durende studie. De gegevens die wij gemeld bij American Heart Scientific Sessions vorige maand [november 2008] was de 12-maands gegevens.

WIB: Wat waren de markeringen die u hebt gekozen om te meten?

KS: Onze hoge belangen waren in trombotische [beroerte / bloedstolsel] factoren, omdat er een grote hoeveelheid klinisch en experimenteel bewijs waaruit blijkt dat de conventionele hormoontherapie heeft risico op trombose te verhogen wanneer oraal toegediend. Dan zijn er verklaringen van entiteiten zoals de Noord-Amerikaanse Menopause Society, dat progesteron moeten worden afgeleid om hetzelfde risico op trombose als medroxyprogesteronacetaat hebben [bijv. Provera], maar er is geen bewijs van dat-maar ook hier was ook geen gebrek aan bewijs.

We hadden een grote belangstelling voor wat er gebeurde met hemostatische [bloedstolling] factoren. We hebben gekeken naar factor VII, factor V, factor VIII, antitrombine III, fibrinogeen activator inhibitor en fibrinogeen. Deze factoren kunnen worden verminderd of verhoogd in patiëntenpopulaties en dan leiden tot een risico op een beroerte of een hartaanval, longembolie of veneuze trombose.

Zowel de Prempro arm en de Premarin arm van de WHI zijn begin gestopt vanwege verhoogd risico op trombose, dus we meten al deze factoren en zag geen wezenlijke wijzigingen die zouden zijn pro-trombotische, en we zagen, met een aantal van de factoren , een statistisch significante gunstige verandering. Die verandering was het meest uitgesproken in de postmenopauzale vrouwen.

We hebben ook gekeken naar andere biomarkers voor hart-en vaatziekten: de ontstekingsfactoren zoals C-reactief proteïne [CRP] en ​​hebben we gekeken naar de klinische maatregelen van de systolische bloeddruk, diastolische bloeddruk, polsdruk, nuchtere bloedglucose, nuchtere insuline, triglyceriden bij nuchtere toestand.

Dan keken we naar een stemming schaal voor depressie, angst, evenals de Greene Climacteric Scale, een numerieke index met 21 symptomen van de menopauze. We keken naar een depressie en angst schalen schaal, omdat van de gegevens van de POWER-studie en de Attica studie, zowel aan te tonen dat wanneer vrouwen een stemming staat van angst of depressie hebben, zijn ze een toename van zowel pro-trombotische en pro-inflammatoire factoren hebben, ongeacht of ze zijn aan psychotrope drugs, ze roken, of hun BMI [body mass index, of het gewicht]. Een vrouw de emotionele toestand is van invloed op deze biomarkers, dus het was belangrijk voor ons om dat te kwantificeren.

WIB: Hoe heb je beslissen welke hormonen om de vrouwen op?

KS: Voor elke patiënt die aan de strenge inclusie / uitsluiting criteria voldaan en ging de studie hebben we uitgevoerd basislijn hormoon profielen. We hebben gekeken naar oestrogeen, progesteron, testosteron, DHEAS, en wij ook gekeken naar hun cortisol circadiane ritmes. We gebruikten speeksel testen, die ons onderzoeksteam voelt is de beste maatstaf voor biologisch beschikbaar hormonen. Dan, als de patiënten suboptimale progesteron kregen zij progesteron gedurende de eerste acht weken. Als ze sub-optimale niveaus van zowel oestrogeen als progesteron kregen ze beiden van die voor de eerste acht weken. De eerste acht weken geen enkele vorm van androgenen [mannelijke hormonen].

Dan gaan we opnieuw getest de patiënten en op dat punt als zij lage androgenen voegden we in androgeen therapie. Al onze hormonen werden transdermaal gegeven [door de huid, via crème]. Er is een mythe die er zijn dat androgenen schadelijk zijn voor vrouwen, maar sommige van die kunnen komen uit het feit dat zeer hoge doses van orale synthetische androgenen is aangetoond dat ze bijwerkingen hebben. En dat is natuurlijk duidelijk anders dan de transdermale lage dosis samengestelde androgenen die werden gegeven aan onze patiënten.

WIB: Hoe heb je beslist de bedragen van hormonen om ze te geven?

KS: We gebruikten het formularium voor de professionals in de gezondheidszorg dat is gepubliceerd in mijn boek, Ontwaken Athena . Ik gebruikte dat formularium in de klinische praktijk voor bijna een decennium. Dan is de voorschriften werden getitreerd tot fysiologische referentiewaarden omdat vrouwen hebben verschillende reacties op hormoontherapie. Sommige vrouwen kunnen een snelle metaboliseerders, sommige langzaam metaboliseerders, dus dat is waarom het belangrijk was dat we controleren en opnieuw te testen ze. Een patiënt kan het nodig 20 mg progesteron om haar te krijgen tot doel, en een ander kan 40 mg of 60 mg nodig hebben. We hebben gekeken naar de patiënten gezamenlijk als het gaat om risico's en voordelen en het type van hormoon therapie. Maar voor zover de dosering, vrouwen moeten individueel worden behandeld, en die ze nodig hebben individuele dosering. Het is niet goed genoeg is om alleen maar categoriseren op basis van hun baarmoeder status of symptomen. Elke patiënt kreeg haar specifieke hormoon dosis op basis van haar speeksel test profile resultaten. Het klinkt complex, maar het is echt niet, en het ervoor dat bespaart een hoop tijd op de lange termijn.

WIB: En de vrouwen dat zich beter voelt!

KS: We hebben bewezen dat denk ik. Onze hypothese was dat we niet het verhoogde trombotische factoren te zien, maar we waren erg verrast om dit mondiale voordeel in alle domeinen zien. We hadden het gevoel dat we een aantal te zien, maar het was heel verrassend aan ons om de statistisch significante positieve veranderingen over de hele linie te zien.

WIB: Zeer spannend. Zou u ons een algemeen overzicht van de resultaten?

KS: Hart-en vaatziekten is de belangrijkste oorzaak van overlijden en invaliditeit in Amerikaanse vrouwen. Onze zorg is dat er betrokken hormonale factoren, en ons onderzoek suggereert dat als we in de eerste plaats aandacht besteden aan de hormonale factoren, dan is er een downstream-effect op het cardiovasculaire biomarkers met een uitkering. De WISE [Vrouwen en ischemische complicaties] studies door de NIH Heart, Lung and Blood Institute en anderen de afgelopen tien jaar suggereren dat er een gender-specifieke pathofysiologie als het gaat om hart-en vaatziekten. Deze clustering effect in peri-menopauze en post-menopauzale vrouwen van een verhoogd nuchter glucose, verhoogde triglyceriden, verhoogde CRP en verhoogde polsdruk, alle sterke mate bijdragen tot hart-en vaatziekten risico, samen met psychosociale factoren van angst en depressie. We zagen voordeel in al deze domeinen zowel op acht weken en na 12 maanden. We zagen verbetering van hun depressie en angst scoort, hebben we een daling van de nuchtere glucose zag en nuchtere triglyceriden, zagen we een afname van de CRP, zagen we een daling van de systolische bloeddruk en polsslag druk.

WIB: Bent u van plan door te gaan met deze vrouwen te volgen bij het ​​onderzoek is afgelopen?

KS: De financiering is het probleem. Het is al een hele strijd om dit onderzoek te doen op een schoenveter. We concurreren met Big Pharma studies die zijn zeer royaal gefinancierd, waar er gebrek aan niets. We zullen waarschijnlijk overzien de vrouwen, maar ik weet niet dat we in staat zijn om veel meer dan dat veroorloven.

WIB: Heb je inzichten die je kunt delen van je eigen klinische praktijk?

KS: Ik denk dat de meest boeiende ding dat ik kan delen als het gaat om de gezondheid van vrouwen en de beoordeling van vrouwen in deze leeftijdsgroep, is dat wanneer ze zijn pre-hypertensie en praediabetische, door klinische criteria, is het essentieel om hun hormonale profiel kennen. Aanvang van de behandeling met farmacotherapie [drugs] om de bloeddruk te verlagen, triglyceriden of bloedsuikerspiegel kan leiden tot problemen met interacties met andere geneesmiddelen of bijwerkingen, of geen algemeen beschermende effecten. Door te weten van een vrouw hormoonprofiel en haar hormonen status, en het testen van die eerste, ziet u mogelijk een aanzienlijke verbetering van haar bloeddruk, haar lipiden en haar glucose.

WIB: Dus artsen kunnen een behandeling die is veilig en effectief te gebruiken, is het vervangen van wat er leeg is, en richt zich het hele lichaam, in plaats van specifieke symptomen te behandelen met een farmaceutische drug aanpak. Je bent het behandelen van een onderliggende oorzaak in plaats van een symptoom.

KS: Ja. Dat is wat ik probeer te benadrukken met de medische studenten en de bewoners. Metabool syndroom is zo wijd verspreid en neemt toe in deze patiëntenpopulatie. Hormoon factoren zijn de prioriteit.

WIB: Hoe behandel je vrouwen van wie de cortisol is uit balans en wordt aangegeven moe bijnieren?

KS: Eerst wil ik weten wat er gebeurt met haar progesteron. Als het progesteron laag is, dan schrijf ik transdermale progesteron samen met voedings-en lifestyle advies. Dat is mijn primaire aanpak.

WIB: Is de voedingswaarde / lifestyle advies zijn onder andere het krijgen van meer slaap, eten minder suiker, stress en lichaamsbeweging?

KS: Ja. We begeleiden vrouwen met een lage bijnierfunctie aandacht te besteden aan de glycemische index van voedsel, om de tijd te nemen om te herstellen en op te laden. Zelfs als ze twee baantjes. Een aantal van mijn patiënten werken drie banen. Ze moeten ergens te vinden, ook al is het maar een twintig minuten durende pauze, om te helpen de-stress. Misschien kan ze duren 30 minuten op een uur middagpauze om wat yoga werk of aërobe type oefening te doen. Dat is wat ik raadsman van de patiënten in het begin. En dan als de bijnier uitputting is dieper of ernstig zijn, zal ik vaak hebben ze te nemen supplementen.

WIB: Welke soorten supplementen raadt u aan?

KS: Ik heb voornamelijk gebruik van James Wilson's protocollen en supplementen.

WIB: Heel erg bedankt voor uw tijd en aandacht, Dr Stephenson. Dit is een prachtig doordacht en uitgevoerd onderzoek, en het zal veranderen hoe artsen de gezondheid van vrouwen te benaderen.