Νέα και Απόψεις Υγεία παρακολουθήσεων »

Η φυσική προγεστερόνη ως προληπτικό για τον καρκίνο του μαστού

από τον Δρ Ντέιβιντ Zava στις 07/02/11 στις 23:04 μ.μ.

Σημείωση συντάκτη: Μετά τη δημοσίευση της τελευταίας παρακολουθήσεων Υγείας Δρ Ντέιβιντ Zava για νέα και απόψεις μετά, Καρκίνος ορμονών και του μαστού: τα τελευταία ευρήματα από το WHI , έλαβε έναν επιθετικό σχόλιο από έναν γιατρό που έχει κάνει αιτήσεις για χρόνια ότι η φυσική προγεστερόνη έχει τα ίδια αποτελέσματα με τα συνθετικά προγεσταγόνα. Παρά το γεγονός ότι, ως συντάκτης, δεν δημοσιεύει τα σχόλια ότι η επίθεση, ο Δρ Zava έγραψε μια εύγλωττη, αν τεχνική αντίδραση η οποία προσθέτει στο διάλογο για τα προγεσταγόνα, προγεστερόνης και του καρκίνου του μαστού. Μοιραζόμαστε εδώ για την ευχαρίστηση της ανάγνωσης σπασίκλες ορμονική βιοχημεία παντού!

Λυπάμαι πολύ διαφωνώ με το σχόλιο ότι «προγεσταγόνα προκαλούν περισσότερο από καρκίνο του μαστού, επειδή τα οιστρογόνα δρουν όπως η προγεστερόνη." Ναι, συνθετικά προγεσταγόνα αύξηση του καρκίνου του μαστού, αλλά δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι η προγεστερόνη κάνει το ίδιο. Μάλλον το αντίθετο. Παρακάτω είναι το επιχείρημά μου υπέρ της φυσικής προγεστερόνης ως προληπτικό για τον καρκίνο του μαστού, σε σχέση με τις μελέτες Φουρνιέ που αντιμετωπίζουν αυτό το ζήτημα.

Fournier και οι συνεργάτες του (Καρκίνος του Μαστού Res Αντιμετωπίστε 107: 103-111, 2008) που δημοσιεύθηκε αρχικά κλινική μελέτη τους για τη σχέση των διαφόρων προγεσταγόνα, σε συνδυασμό με τα οιστρογόνα, σχετικά με τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού. Πρώτον, πιστεύω ότι είναι σημαντικό να ορίσουμε τι εννοώ με ένα προγεσταγόνο? Είναι κάθε μόριο με μια δομή, όπως η προγεστερόνη, που δεσμεύει και ενεργοποιεί ενδοκυτταρική υποδοχείς προγεστερόνης, η οποία θα περιλαμβάνει όλες τις μορφές συνθετικές προγεστερόνες πέραν της φυσικής προγεστερόνης. Συνολικά, τι Fournier και οι συνεργάτες του διαπίστωσαν είναι ότι όλα τα προγεσταγόνα μελετήθηκαν, η φυσική προγεστερόνη είχαν τον χαμηλότερο κίνδυνο, το οποίο ήταν χαμηλότερο από ό, τι δεν υπάρχει θεραπεία.

Φουρνιέ κ.α. στη συνέχεια έκανε μια δεύτερη μελέτη με τον ίδιο πληθυσμό ασθενών όπως παραπάνω (80.391 μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες), αλλά όχι μόνο κοίταξε στα διάφορα είδη των ορμονών που χρησιμοποιούνται (οιστρογόνα και προγεστερόνη), αλλά ο κίνδυνος σε σχέση με τον τύπο του όγκου (πορογενές ή λοβιακά ). Επίσης, εξέτασαν κατά πόσον ή όχι οι όγκοι που περιέχονται υποδοχείς οιστρογόνων ή προγεσταγόνα. Υπάρχουν τέσσερις κατηγορίες για τους όγκους με οιστρογόνων και προγεστερόνης υποδοχείς: ER + / PR +, ER + / PR-, ER-/PR +, και ER-/PR-. Οι περισσότεροι καρκίνοι του μαστού (60-70%) παρουσιάζουν με υποδοχείς οιστρογόνων και για τους δύο και προγεσταγόνα (ER + / PR +), και περίπου 20-30% πτώση σε όλες τις άλλες κατηγορίες (περίπου 10-15% είναι ER-/PR-). Για την ιστορία, θα συνέβαλε στην ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας στη δεκαετία του 1970, έτρεξε τρία διαφορετικά εργαστήρια δοκιμών του καρκίνου του μαστού που έκαναν αυτό το είδος των δοκιμών για πολλά χρόνια (από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως τα μέσα της δεκαετίας του 1990), και δημοσιεύεται σε αυτόν τον τομέα σε μεγάλο βαθμό τη χρήση κυτταρικών σειρών καρκίνου του μαστού και των ανθρωπίνων κλινικά δείγματα μετά τη χειρουργική επέμβαση για καρκίνο του μαστού.

Τι Fournier και η ομάδα βρέθηκε στη δεύτερη μελέτη (J Clin Oncol 26 (8): 1260-1268, 2008) είναι ότι ο συνδυασμός των οιστρογόνων και προγεσταγόνα για περισσότερα από 5 χρόνια συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού. Όταν αυτό αναλύεται σε πορογενές λοβιακά εναντίον καρκίνου, η χρήση οιστρογόνων συν προγεσταγόνου (συμπεριλαμβανομένης της φυσικής προγεστερόνης) συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Τι Δρ Γκραντ παραλείπει να αναφέρει είναι ότι ο κίνδυνος με τα οιστρογόνα καθώς και της προγεστερόνης είναι πράγματι μικρότερος από τον κίνδυνο των οιστρογόνων μόνο (1,7 έναντι 2,1, αντίστοιχα), και ότι όλα τα προγεσταγόνα, η φυσική προγεστερόνη έχει το χαμηλότερο κίνδυνο. Έτσι, υπάρχει ένας διαφορετικός τρόπος θεώρησης των στοιχείων αυτών. Είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι αυτή η μελέτη δεν εξέτασε η φυσική προγεστερόνη από μόνη της, μόνο οιστρογόνο συν την προγεστερόνη. Ένας άλλος τρόπος για την ερμηνεία αυτών των δεδομένων είναι ότι η φυσική προγεστερόνη μείωσε τον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του μαστού που προκαλούνται από τη μακροχρόνια χρήση οιστρογόνων (δηλ. του κινδύνου 2,1 - 1,7).

Είναι επίσης σημαντικό να έχουμε κατά νου ότι η Fournier μελέτες δεν συνέκρινε τα αποτελέσματα της προφορικής έναντι επίκαιρο προγεστερόνη. Με βάση όσα έχουμε δει σε εκατοντάδες χιλιάδες των σιελογόνων και τριχοειδή επίπεδα προγεστερόνης στο αίμα μετά από διάφορες οδούς χορήγησης προγεστερόνης, η τοπική οδός χορήγησης προσφέρει πολύ περισσότερα προγεστερόνης στους ιστούς από ό, τι η στοματική οδός. Ωχρινική επίπεδα ιστό της προγεστερόνης πρέπει να επιτευχθεί για την προγεστερόνη για να ενεργεί ως αντίπαλος οιστρογόνου τα οιστρογόνα για την πρόληψη από την υπερβολική τόνωση πολλαπλασιασμό των κυττάρων του μαστού, η οποία μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού. Οι γυναίκες που έχουν άνω των οιστρογόνων σε σχέση με προγεστερόνη (χαμηλή προγεστερόνη / οιστραδιόλης λόγος), είναι πιο πιθανό ότι θα έχουν άτυπες καλοήθεις παθήσεις του μαστού που είναι σε αυξημένο κίνδυνο να εξελιχθούν σε καρκίνο του μαστού (Sitruk-Υγιεινής κ.α. J Clin Endocrinol Metab 44, 771, 1977). Τα χαμηλά επίπεδα ενδογενούς ωχρινική προγεστερόνης σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες (πολύ πιο διαδεδομένη σε περι-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες) επίσης έχουν συσχετιστεί με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού (Μιχελή κ.ά. Int J Cancer 112, 312-318, 2004).

Προφορική προγεστερόνη είναι ως επί το πλείστον καταστρέφονται στο γαστρεντερικό σωλήνα πριν από την έναρξη της κυκλοφορίας του αίματος και να παραδοθεί στους ιστούς. Με βάση το σάλιο και τα τριχοειδή επίπεδα προγεστερόνης στο αίμα, τοπικά παραδοθεί προγεστερόνη είναι 20-100 φορές πιο αποτελεσματικά παραδοθεί στους ιστούς. Μελέτες σε ανθρώπους έχουν δείξει ότι φυσιολογικές ποσότητες προγεστερόνης (20-50 mg) χορηγείται τοπικά παραδώσει φυσιολογικές ποσότητες προγεστερόνης στον ιστό του μαστού και την καταστολή των οιστρογόνων-τόνωσε τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων (Chang KJ κ.α. Φερ Στειρότητα 63: 785-791, 1995 και De Boever J κ.α. Endocrinol της κυστικής νόσου του μαστού, 1983). Η ανησυχία μου είναι ότι οι γυναίκες που χρησιμοποιούν οιστρογόνα και προγεστερόνη από το στόμα ως ορμονικής υποκατάστασης, δεν μπορεί να πάρει αρκετό προγεστερόνης στους ιστούς για να αντιμετωπίσει την αυξητική επίδραση των οιστρογόνων. Και δεν είναι τα πραγματικά επίπεδα οιστρογόνων σε σχέση με την προγεστερόνη αξιολογηθεί σε αυτές τις μελέτες. Η μελέτη η Fournier παραπάνω κοιτάζει από το στόμα, δεν είναι επίκαιρο, προγεστερόνη. Με βάση το σάλιο, τα τριχοειδή αγγεία του αίματος, τα επίπεδα προγεστερόνης και των ιστών από τις μελέτες που αναφέρονται ανωτέρω, τοπική προγεστερόνη είναι πολύ πιο αποτελεσματική στην επίτευξη μια φυσιολογική ποσότητα της προγεστερόνης στο στήθος και τον έλεγχο των οιστρογόνων-τόνωσε τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων.

Είναι ατυχές το γεγονός ότι παρά όλες τις επιστήμες και κλινικές μελέτες πίσω από αυτό, μόνο μια μικρή μελέτη (PLU Γραφείο G-καρκίνου κ.α. Εντοπισμός Προηγούμενη 23 (4), 290-296, 1999) ότι γνωρίζω κοίταξε ο κίνδυνος καρκίνου του μαστού με την τοπική προγεστερόνης κατά τρόπο παρόμοιο με ό, τι ο Δρ John Lee συνιστάται για χρήση προγεστερόνης (10-30 mg ημερησίως επίκαιρο προγεστερόνη). Στην εν λόγω μελέτη που έδειξε ότι ο κίνδυνος να μειωθεί κατά το ήμισυ (0,5) σε όσους χρησιμοποιούν επίκαιρα προγεστερόνη για 3 χρόνια ή και περισσότερο. Αυτό είναι απολύτως συνεπής με τη βιολογία πίσω από προγεστερόνης παραδίδονται τοπικά (προστατευτικά).

Όταν μιλώ με πολύ υψηλό επίπεδο για τους ανθρώπους για τους οποίους πρέπει τουλάχιστον μελετήσει τη σχέση της προγεστερόνης τοπικά παραδοθεί σε κίνδυνο καρκίνου του μαστού μου είπαν ότι δεν πιστεύουν ότι θα μπορούσε ενδεχομένως να είναι αποτελεσματική, διότι δεν αυξάνει τα επίπεδα στον ορό. Αυτό είναι αλήθεια, όπως είναι για όλα τα τοπικά παραδοθεί ορμόνες, αλλά το κάνει αύξηση του σάλιου, τριχοειδικού αίματος, ιστών και των επιπέδων της προγεστερόνης. Με αυτά τα δεδομένα στο χέρι, δεν παίρνει μια μεγαλοφυία για να καταλάβω κάτι δεν πάει καλά με τον ορό ελέγχου όταν οι ορμόνες παραδίδονται τοπικά.

Ας ελπίσουμε ότι μια μέρα το ιατρικό κατεστημένο θα ξυπνήσει επιτέλους και να ακούσετε ό, τι οι γυναίκες έχουν τα λένε εδώ και χρόνια-επίκαιρα έργα προγεστερόνης. Στη συνέχεια, θα μπορούσαν να ανακαλύψουν τι έχει ακριβώς κάτω από τη μύτη τους (τα επιστημονικά άρθρα που υποστηρίζουν τη χρησιμότητα και την αποτελεσματικότητα της τοπικής προγεστερόνη) για πάρα πολλά χρόνια.